Atlas is een figuur uit de Griekse mythologie die het hemelgewelf draagt. In het medische taalgebruik wordt de eerste halswervel de Atlas genoemd: deze draagt de schedel en staat middels gewrichten naar boven in contact met de schedelbasis,naar beneden met de Axis, de tweede halswervel. Door middel van kapsels, banden en een heel speciaal en bijzonder systeem van spieren is de atlas met zijn buren verbonden.

Doel van Atlastherapie volgens de methode van Arlen

Om neuromotorische storingen van verschillende oorsprong zoals langdurige pijnsituaties van het bewegingsapparaat te beïnvloeden. Een nieuwe behandelingsmethode met uitwerking op het evenwichtssysteem, de spierspanning, de zelfwaarneming, de pijnervaring, op vegetatieve functies en daarnaast ook om zogenaamde blokkades op te heffen.

Hoe werkt Atlastherapie volgens de methode van Arlen?

Het principe is als volgt: de therapeut geeft met zijn middelvinger een bliksemsnelle impuls op het uitsteeksel aan beide zijde van de atlas en daarmee op de boven beschreven receptoren die gelegen zijn in de spieren van de hoofd/halsovergang. Deze impuls wordt zeer precies in een bepaalde richting en dosis kracht uitgeoefend. Hierdoor worden de spieren voor de fractie van een seconde uitgerekt wat tot gevolg heeft dat
de receptoren een kompleet ander waarnemingsbeeld aan de hersenen doorgeven , waar het heilzaam omgezet wordt.

De bovenbeschreven impuls die bij de atlastherapie uitgeoefend wordt is zeer individueel, zo moeten de richting waarin de impuls gaat en de dosis van de kracht en het aantal impulsen voor elke patiënt apart bepaald worden. Dat is dan ook de bijzondere moeilijkheid bij deze op het eerste gezicht simpele
behandelingsmethode. Daarnaast moet de werking van elke therapeutische ingreep door middel van een complex onderzoek, dat voor elke indicatie weer anders is, beoordeeld en gecontroleerd worden.

Voor welke klachten is Atlastherapie volgens de methode van Arlen geschikt?

De atlastherapie wordt met succes toegepast bij pijnsyndromen uitgaande van de Wervelkolom en functionele storingen van het bewegingsapparaat: bijvoorbeeld pijn in de nek, lage rugklachten, hoofdpijnen zoals spanningshoofdpijn, hoofdpijn uitgaande van de nek, of aan een zijde gelokaliseerde hoofdpijn en gezichtspijn op basis van zogenaamde blokkades in de halswervels. Ook kunnen sommige vormen van duizeligheid, tinnitus , pijn bij acute herpes zoster (gordelroos) en de gevolgen van een zogenaamd whiplash trauma vaak met succes behandeld worden.

Extra aandacht verdient de werking van de atlastherapie bij verschillende neurologische aandoeningen: bijvoorbeeld gevolgen van polio en bepaalde vormen van multiple sclerose waar een verbetering van de symptomen bereikt kan worden. Hetzelfde geldt voor bepaalde vormen van myopathien. Zeer bekend werd de atlastherapie door zijn positieve effecten bij zuigelingen met motorische ontwikkelingsstoornis, vooral
bij het syndroom van asymmetrische tonus van de zuigeling, in de volksmond ook „KISS“ genoemd. Verder wordt deze therapie ook toegepast bij sensomotorische storingen op kinderleeftijd (vaak ook als ADS beschreven)en bij infantiele cerebrale paresen en spasticiteit.

De basis van Atlastherapie volgens de methode van Arlen

Bij de atlastherapie wordt de Atlas zelf eigenlijk helemaal niet behandeld: het is eerder de hevel waarmee invloed uitgeoefend wordt op dat bijzondere systeem van spieren, dat het achterhoofd, atlas en tweede halswervel met elkaar verbindt, en dat van buitenaf niet direct te bereiken is. In deze spieren zitten kleine voelorganen, ook receptoren of sensoren genoemd, die registreren welke positie het lichaam in de
ruimte heeft en ook in welke spanningstoestand de spieren en pezen van het hele lichaam zich bevinden.

Deze receptoren staan in contact met het evenwichtsorgaan in het binnenoor en hebben directe verbindingen met bepaalde hersencentra, die verantwoordelijk zijn voor de oriëntering in ruimte en zodoende de grove en fijne motoriek beïnvloeden en de spieren voor houding en beweging sturen. Verder staan ze in contact met gebieden in de hersenen waar pijnsignalen uit het bewegingsapparaat verwerkt worden.

Deze receptoren vormen dus een waarnemingsorgaan, dat informatie naar de hersenen stuurt, waar deze in bepaalde reacties wordt omgezet. In geval van storingen in het systeem zoals bij bepaalde ziektes van het bewegingsapparaat worden foute signalen doorgegeven of er worden signalen doorgegeven die de storing zelf signaleren zoals bij pijnen het geval is. Met de atlastherapie heeft men de mogelijkheid een foute informatieverwerking te corrigeren en de symptomen van de ziekte te verzachten of op te heffen.

Kenmerken van Atlastherapie volgens de methode van Arlen

Dat verschil is heel groot. De atlastherapie is geen manipulatie in de zin van een chirotherapeutische handgreep, er wordt niet geknakt, of „rechtgezet“ of gereponeerd. Heel belangrijk is, dat, in tegenstelling tot de chiropraxie, er bij de atlastherapie geen voor de behandeling typische risico`s bestaan, omdat de technische uitvoering van de impuls volledig vanuit de neutrale houding van de Halswervelkolom uitgeoefend
wordt dus zonder rek, of draaiing van het hoofd, noch met voorover of achterover geneigde halswervelkolom. Een beschadiging van slagader in der Halswervelkolom , zoals bei de chiropraxie wel mogelijk is, is bij de atlastherapie nog nooit beschreven en ook onvoorstelbaar.

Wat kost Atlastherapie volgens de methode van Arlen?

Alhoewel alleen artsen de Atlastherapie volgens de methode van Arlen mogen uitvoeren wordt deze behandeling nog niet vergoed door zorgverzekeraars.