De Human Social Functioning-methode (HSF) biedt verschillende technieken om snel de kern van de problematiek te verhelderen en daarna de ander tot actie te laten komen. HSF van Eugene Heimler is een methode waarbij concreet gevraagd wordt naar gedrag, niet naar gedachten of gevoelens.

Vragen naar het doen

Sommigen praten moeilijk over gevoelens, anderen gaan juist het voelen uit de weg door er over te praten. Vragen naar het doen is een heel directe manier, het nodigt uit tot actie en kan confronterend zijn. Overigens is er bij de Human Social Functioning-methode altijd ruimte om iets niet wel of niet te vertellen.

De basistechniek bij Human Social Functioning-methode

De basistechniek bij Human Social Functioning-methode is het concretiseren. Daarmee activeer je iemand om zelf het probleem aan te pakken of een knoop door te hakken, al of niet met behulp van anderen.

Negatieve ervaringen

Een van die uitgangspunten is dat mensen leren van hun positieve maar vooral ook van hun negatieve ervaringen. Frustraties hebben zin! HSFgesprekken zijn gesprekken waarbij u maximale ruimte geeft aan de inbreng van uw gesprekspartner.

De Human Social Functioning-methodeschaal

De Human Social Functioning-methodeschaal is een vragenlijst die door cliënten of kandidaten gemakkelijk ingevuld kan worden. Door de 55 – 60 vragen te beantwoorden laat de cliënt tal van aspecten van zijn/haar leven op dit moment de revue passeren.

tevredenheid en frustratie

Voor de begeleider levert dit tal van aanknopingspunten voor het gesprek met de cliënt op. De vragen van de Human Social Functioning-methodeschaal gaan over belevingen van tevredenheid en frustratie op een aantal terreinen.

De resultaten

De resultaten laten niet alleen zien waar de persoon zijn energie aan besteedt, maar geven tevens een indicatie voor de aard en de inhoud van een begeleidingstraject. Cliënten kunnen over een schat aan ongebruikte levenservaring beschikken.

Opslag

Juist negatieve, kwetsende ervaringen lijken zich losgemaakt te hebben van de persoon en te zijn opgeslagen in onbereikbare gebieden. De eigen ervaringen zijn dan niet meer beschikbaar als energiebron voor de zelfwerkzaamheid en het probleemoplossende vermogen van cliënten.

Er bestaat in die gevallen een zeker risico dat u te eenzijdig en te langdurig als energieleverancier functioneert. Een beroep op levenservaringen kan cliënten daarentegen het gevoel van levenscontinuïteit en autonomie teruggeven.

Aan bod kan komen:

  • Bevorderen van de innerlijke dialoog.
  • Bevorderen van de interactie tussen heden, verleden en toekomst.
  • Actuele situaties verbinden met eerdere of andere levenservaringen.
  • Cliënten helpen betekenissen toe te kennen aan de eigen levenservaringen.
  • Cliënten helpen tot conclusies en handelingsvoornemens te komen op grond van betekenisgevingen.