De Tibetaanse geneeskunde is wellicht het beste medische systeem dat er bestaat. De Tibetaanse artsen kunnen tot de beste artsen van de wereld gerekend worden. Hoewel de Chinezen Tibet hebben ingenomen, is het medische systeem van Tibet gelukkig als authentiek medisch systeem behouden gebleven.

Mede door de opleiding tot Tibetaanse arts van het bezette Tibet naar India te verplaatsen. De Tibetaanse geneeskunde is als onderdeel van de Tibetaanse cultuur met het boeddhistische geloof eeuwenoud. Ziekte kan volgens de Tibetaanse geneeskunde- met name ontstaan door agressie, verlangen en kortzichtigheid.

Omdat we niet weten wat wàt is en we geen of onvoldoende onderscheid kunnen maken, komen we terecht in emoties als verlangen, agressie en kortzichtigheid. Disharmonie kan ontstaan door gedrag, wijze van eten, emotie en seizoen.

Ziektes manifesteren zich op de volgende manier:
• Ziektes onder invloed van activiteiten uit vorige levens
• Ziektes uit het begin van het huidige leven
• Ziektes veroorzaakt door negatieve energie
• Ziektes door gedrag en voeding

De onmiddellijke oorzaken van ziekte ontstaan door windverstoringen (prana, ontstaan door begeerte) galverstoringen (tripa, ontstaan door boosheid of agressie), of slijmverstoringen (pégèn, ontstaat door matheid en onverschilligheid).

De Tibetaanse arts besteedt veel aandacht aan de diagnose. Bij kleine kinderen verloopt de diagnose anders dan bij een volwassene, omdat een klein kind nog niet kan praten en dus niet kan vertellen wat er precies aan de hand is. De arts onderzoekt de achterkant van de oren door het kind zo te houden dat de oren tegen het licht in worden gehouden.

Op die manier kan de arts aan de adertjes die door het oor lopen, zien hoe de diverse organen werken, omdat de adertjes in het oor verbonden zijn met de diverse organen. Ook de kleur van het bloed in die adertjes zegt iets over de gezondheid van de organen. Als het kind huilt, luistert de Tibetaanse arts naar de manier waarop het kind huilt en trekt daaruit conclusies over de gezondheid van het kind.

De diagnose door een Tibetaanse arts bestaat bij een volwassen patiënt uit het stellen van vragen aan de patiënt, het uitgebreid opnemen van de pols om alle lichaamsfuncties te onderzoeken en het onderzoeken van de urine.

Het lezen van de pols is vrij uitgebreid en vereist grote kennis en kunde. Aan elke pols worden door de arts met zijn drie vingers de pulsatie van zes organen gevoeld. Bij het onderzoek van de urine houdt de arts een doorzichtig flesje met daarin de urine van de patiënt tegen het licht en neemt vervolgens waar wat voor soort verstoringen de patiënt heeft of welke ziekte in diens lichaam aanwezig is.

De arts controleert de urine op damp, kleur, luchtbelletjes, bezinksel, geur, sluier en andere facetten. Bij het stellen van vragen aan de patiënt besteedt de arts veel aandacht aan de voeding. Medicijnen worden in de Tibetaanse geneeskunde met zeer veel zorg bereid.

Men gebruikt ervoor bloemen, ontgifte edelstenen, ontgifte edele metalen, houtsoorten, wortels, plantensappen, schors, dierlijke ingrediënten en bladeren. Ook wordt acupunctuur, massage en moxa toegepast. De Tibetaanse geneeskunde gaat er van uit dat levensomstandigheden, gedrag en voeding van grote invloed zijn op de gezondheid.

Het meest gegeven advies is: ontspannen en minder zorgen maken. Volgens Tibetaanse artsen zijn zorgen maken gewoonten welke men gemakkelijk kan afleren. Plezier maken en van het leven genieten kan vele ziekten voorkomen en helpen opruimen.

Ook adviseren Tibetaanse artsen vaak tibetaanse kruidenpillen te gebruiken. Als men deze Tibetaanse medicijnen zinvol wil gebruiken is het van belang ook op deze aspecten te letten. De boeddhistische leer is verweven in de Tibetaanse geneeskunde.

Dat wil niet zeggen dat niet-boeddhisten geen baat vinden bij deze vorm van geneeskunde; integendeel. De Tibetaanse geneeskunde tracht iedereen die voor deze vorm van geneeskunde openstaat met veel aandacht te helpen. Juist in gevallen waar de reguliere geneeskunde het spoor van de oplossing bijster raakt, kan de Tibetaanse geneeskunde wellicht uitkomst bieden.