De Downing herapie is ontwikkeld en onderwezen door George Downing. Ze vormt een totaal-benadering en ze is toepasbaar bij de behandeling van een grote verscheidenheid aan problemen. Zoals gedragsproblemen van de normale neurotische patiënt, maar ook ernstigere stoornissen zoals het borderline-syndroom, psychose, narcistische stoornissen en vele psychosomatische klachten.

Bij Downing herapie wordt in de eerste plaats met gesprekken gewerkt. Leidraad is altijd de mondelinge dialoog tussen therapeut en patiënt. Hieraan worden op passende momenten met zorg gekozen lichamelijke technieken toegevoegd. Voorzichtig, zonder te forceren, veranderen deze technieken direct ademhalingspatronen. Zij hebben ook invloed op bewegingspatronen, spierspanning en andere aspecten van de organisatie van het lichaam.

De toevoeging van fysieke technieken maakt onverwerkte affecten uit de kindertijd, die opgeslagen liggen in ons gevoelsleven in ons lichaam, directer toegankelijk. Er wordt een geleidelijke transformatie van het onbewuste lichaamsschema teweeggebracht, die het sneller in gang zetten van veranderingen op andere niveaus van de persoonlijkheid mogelijk maakt.

De op het lichaam gerichte technieken worden echter niet gebruikt om de patiënt onder druk te zetten om zijn emoties te uiten op manieren waar hij misschien nog niet aan toe is. Integendeel: de nadruk bij het lichamelijk werk ligt op een toenemend contact met het eigen lichaam, een meer genuanceerd onderscheiden van affecten en een daarmee gepaard gaande cognitieve verheldering.

Door deze middelen wordt in kleine stappen een sensomotorische en affectieve verandering bereikt, met volledig respect voor de eventuele weerstand van de patiënt. Bij Downing herapie ligt er een systematische nadruk op het verleden van de patiënt, een voortdurende aandacht voor overdracht en tegen-overdracht, en een streven naar een zowel cognitief ( met het hoofd) als affectief (met het hart) doorwerken van oude conflicten.