Osteopathie is een geneeswijze, die de samenhang van het lichaam onderzoekt om tot de oorzaak van een klacht te komen en die oorzaak dan te behandelen.

De osteopathie vindt zijn oorsprong in de vorige eeuw en is ontwikkeld door de Amerikaanse arts Still (1828-1917). Osteopathie is een samenvoeging van de twee Griekse woorden ‘osteon’ en ‘pathos’. ‘Osteon’ betekent weefsel, de meest dichte vorm van weefsel is ‘os’, wat bot betekent en ‘pathos’ betekent gevoel. Dus in de osteopathie gaat het om het voelen van de (beweging van de) weefsels.

Osteopathie is een manuele geneeskunde, dat wil zeggen dat een osteopaat bij de behandeling alleen de handen gebruikt. Apparaten of medicijnen komen er niet aan te pas. De behandeling stimuleert het zelfgenezend vermogen van het lichaam.

Osteopaten zijn opgeleid om op zoek te gaan naar de oorzaak van een klacht die bijvoorbeeld bij chronische rugpijn soms wel eens kan liggen in een vastzittend gewricht in schedel, wervelkolom of voet, waar de patiënt geen weet van heeft. Een osteopaat onderzoekt niet alleen de regio waarin de klacht optreedt, maar het hele lichaam en gaat daar aan het werk waar hij de oorzaak aantreft.

Ons lichaam is opgebouwd uit cellen. Een groep cellen met dezelfde soort functie is een weefsel, zoals een spier, een bot, een orgaan en buik- of hersenvliezen. Elk weefsel heeft een bepaalde taak. Om deze uit te voeren hebben de cellen voeding en zuurstof nodig. Dit gebeurt via een transportsysteem: de vloeistofstroom langs de cellen. De afvalstoffen, die de cel uitscheidt, worden hierlangs ook afgevoerd. Zo wordt het weefsel ververst en stroomt er voldoende voeding langs de cellen.

Het lichaam blijft gezond zolang de vloeistofstroom intact blijft en de weefsels soepel, elastisch en beweeglijk zijn. Wanneer weefsels hun beweeglijkheid verliezen vermindert de aan- en afvoer van de vloeistofstroom en daardoor raakt het weefsel verzadigd met afvalstoffen. Het weefsel verzuurt en de cellen worden zwak of ziek. Ze kunnen hun taak niet meer goed uitoefenen. Dit kan pijnklachten geven en verstoort allerlei mechanismen, waardoor iemand uiteindelijk ziek kan worden.

Als de vloeistofstroom in de weefsels zich niet op eigen kracht herstelt, bevordert de osteopaat dit door de beweeglijkheid van de weefsels te verbeteren en daardoor neemt het zelfgenezend vermogen van het lichaam weer toe. Bewegingsverlies ontstaat door oorzaken van buiten af of door processen in het lichaam zelf. Overbelasting van weefsels speelt hierbij een centrale rol.

De resultaten van osteopathische behandelingen zijn veelbelovend. Mensen die onvoldoende baat vonden bij andere behandelingen, werden vaak wél geholpen dankzij osteopathie. Chronische rugpijn, uitstralende pijn in arm of been, migraine, whiplash, slechte darmwerking, buikpijn.

Veel mensen leven met dit soort klachten die niet makkelijk te behandelen zijn. In sommige gevallen zijn er middelen waarmee de pijn kan worden bestreden, maar vaak kunnen die de oorzaak niet wegnemen, waardoor de klacht steeds terugkomt. In zo’n geval kan een osteopaat worden geraadpleegd.

Klachten bij volwassenen
” Pijn en/of stijfheid in rug, nek, schouder, heup en ledematen
” Bekkeninstabiliteit
” Sportblessures, verstuikingen
” Whiplash-syndroom en andere post-traumatische klachten
” Verschillende hoofdpijnen (o.a. migraine, spanningshoofdpijn, voorhoofdsholteontsteking, duizeligheid)
” Incontinentieproblemen
” Maag- en/of darmklachten (zuurbranden, maagpijn, obstipathie, diarrhee)
” Klachten na (buik)operaties (lilttekenvorming, verklevingen)
” Algemene buikklachten, soms medisch onverklaarbaar
” Menstruatiestoornissen
” (Chronische) vermoeidheidsverschijnselen en concentratieproblemen
” Een scala van klachten die medisch gewoonlijk betiteld worden met: “Daar moet u mee leren leven.”

Klachten bij baby’s en kinderen
” Kinderen met onregelmatige schedeltjes m.n. na moeizame bevallingen
” Huilbaby’s, onrustige kinderen
” Motorische achterstand
” Klachten na doorgemaakte blessures
” Stoornissen van allerlei aard, zoals oorpijn, buikklachten