Rebirthing is in hoofdzaak een ademhalingstechniek die tot doel heeft op eenvoudige wijze contact te maken met de eigen levensenergie. In praktische zin is het de verbinding van de inademing met de uitademing in een voortdurend ontspannen ritme. In een reeks van sessies onder begeleiding wordt ernaar gestreefd de ademhaling te bevrijden van blokkades, zodat er een natuurlijke, volledige ademhaling ontstaat.

De lichamelijke en geestelijke effecten van een rebirthingproces beogen het voltooien van niet verwerkte ervaringen waarvan verondersteld wordt dat ze onder de bewustzijnsdrempel een eigen leven leiden. Zo zouden ze een storende en beperkende invloed hebben op het bewustzijn en daarmee op het dagelijkse leven.
Voor sommige beoefenaars is rebirthing een techniek van persoonlijke groei. Anderen passen het toe binnen het kader van de (alternatieve) psychotherapie.

Rebirthing is ontdekt is door Leonard Orr in de 1960er en 1970er jaren. Rebirthing baseert zich in wezen op lichamelijke oefeningen, waarbij de ademhaling bewust (de persoon stuurt zijn ademhaling) en aaneengesloten is (geen onderbreking tussen inademing en uitademing) in combinatie met technieken met een mentaal en spiritueel karakter.

De aanduiding rebirthing (hergeboorte) ontstond omdat Leonard Orr bij de ontwikkeling ervan opwellingen kreeg die hij herinneringen van zijn geboorte noemde. Orr heeft de techniek ontwikkeld tussen 1962 en 1974, waarbij hij ontdekte dat veranderingen in de wijze van ademhaling bijdroegen aan de lichamelijke, mentale en emotionele gezondheid. Hij baseerde zich daarbij op eigen ervaringen en enkele ademhalingstechnieken uit de yoga.

Integratie het doel van rebirthing. Integratie is in deze betekenis het proces waarbij het lukt een onaangenaam en onbekend aspect bij een persoon om te zetten in iets moois binnen het normale bewustzijn. Volgens deze visie is integratie het tegengestelde van verdringing bij Freud.

Bij verdringing wordt er tijdens het beslissingsproces een onaangename ervaring verdrukt uit het bewustzijn, zodat de oorzaak niet meer gevoeld wordt. Volgens de rebirthingvisie levert verdringing van een willekeurige ervaring altijd een negatieve overtuiging op.

Zo’n negatieve overtuiging kent de volgende structuur: “het is jammer dat het in deze vorm is” — het onaangenaam aspect — “maar het is juist zoals het moet zijn” — keuze. Wanneer een overtuiging is onderdrukt, is het geen eenvoudige overtuiging meer, maar blijft het voortbestaan als een realiteit voor de betreffende persoon. In de rebirthing moet integratie daarentegen een ervaring die in het verleden onderdrukt werd terugbrengen door de keuze te maken ervan te genieten.

Rebirthing zoekt ernaar het verleden opnieuw te creëren, tot aan het moment van de geboorte, de bevalling, de conceptie of een willekeurige ervaring die er is geweest. In het proces van het opnieuw creëren van het verleden wordt er gezocht naar alle negatieve en onderdrukte ervaringen, met als doel ze opnieuw naar de herinnering terug te brengen en ze te trachten te bewerken tot een gewijzigde samenstelling van nieuwe positieve overtuigingen. Men zou kunnen zeggen dat het erom gaat dergelijke situaties vanuit een andere opvatting te verstaan zodat ze tot steun zijn in de toekomst.