De afkorting staat voor repetitive strain injury. Kort samengevat: herhalende bewegingen veroorzaken op den duur een zgn. strain (overbelasting). De klachten kunnen legio zijn en behelzen meestal de nek-schouder-arm en handregio. De klachten varieren sterk van persoon tot persoon. Alhoewel geen enkele RSI-klacht identiek is aan de andere zijn de plaatsen waar de pijn optreed vaak wel overeenkomstig.

- bij bijna alle RSI-klachten is er pijn in de onderarm (aan de zijde waar de pols- en vingerstrekkers zitten)
- pijn in de nek-schouder regio komt bij ongeveer 60% voor
- bovenarmpijn bij 15% (vaak blijkt dit een peesonsteking of chronische slijmbeursontsteking van de schouder zelf te zijn)
- pijn in de pols en/of hand bij 80% (deze pijn is zeer wisselend aanwezig en bijna altijd gelokaliseerd aan rugzijde hand of zijkanten pols, soms ook aan handpalmzijde)

Bij alle RSI-patienten is er een gemeenschappelijke factor: na werkzaamheden ontstaat er geen normale rusttonus in het weefsel. Bij normaal gebruik van spieren vindt er na een aanspanning een ontspanning plaats. Na deze ontspannings-fase komt de spier in zijn rusttonus.

We moeten dit zien als een soort pompwerking. Aanspannen en ontspannen bevorderd de doorbloeding en uitwisseling van zuurstof en voedingsstoffen voor het weefsel. Maar als lichte aanspanningen langdurig worden volgehouden in kleine intensiteitsverschillen, dan verhoogt op den duur de basis-rusttonus. Die vele kleine aanspanningen en een onvolledige ontspanningsfase tot gevolg hebben.

De normale rusttoestand wordt op den duur (na weken van dezelfde kleine krachten) niet meer gehaald. De tonus van het weefsel blijft in rust licht verhoogt. Dit heeft op den duur een enorme impact op de doorbloeding (die schiet te kort) en de structuur van het weefsel.

Er treden veranderingen op in spierweefsel, fascie en bindweefsel. Er treed fibrosering op en op langer termijn degeneratie. (afbraak van weefsel). Vrijwel alle RSI-patienten hebben klachten van algehele vermoeidheid. Tijdens de therapie zal ook hier aandacht aan worden besteed.

RSI is niet iets wat in enkele dagen ontstaat, maar dat opgebouwd wordt vanuit verschillende opeenvolgende lichamelijke veranderingen, die uiteindelijk leiden tot de klachten die bij RSI aanwezig zijn. Daarom is het van belang dat het gehele lichaam onderzocht zal moeten worden en dat gevonden restricties effectief opgelost moeten worden.

Als we ons bedenken dat er vele mensen zijn die dag in dag uit dezelfde handelingen uitvoeren, waarbij lichte aanspanningen (zonder goede ontspanning) behoort tot hun normale werkzaamheden, dan is het niet verwonderlijk dat vele daarvan op den duur lichamelijke problemen krijgen. Op moment van aanspanning wordt het bloed afgevoerd (ook het intra- en intercellulair vocht).

Tijdens de ontspanningsfase wordt nieuw zuurstofrijk en voedingsrijk bloed aangevoerd. Maar als de normale rusttonus achterwegen blijft, of voor langere tijd verhoogt blijft, krijgen we problemen. Uitwisseling van zuurstofrijk / voedingsrijk bloed met zuurstofarm / afvalstoffenrijk bloed is van essentieel belang voor het bestaan van spier- en bindweefsel.

Dit is een vaststaand vereiste voor het normaal functioneren van ons lichaamsweefsel. RSI heeft ook een lichamelijke oorzaak en deze zijn zeer goed te behandelen, als je weet waar de oorzaak ligt. Therapie is gericht op het myofasciale weefsel en we kunnen binnen enkele behandelingen een normale weefseltoestand creëren waarin bloedvaten niet langer worden gehindert en waarbij de tonus normaal wordt.

De behandeling via de fascia kan op verschillende manieren en is vrij specialistisch. De methode is afhankelijk van de aard van de klachten en hangt af van hoe het lichaam zich “presenteert”. Het is zeer wel mogelijk dat delen van uw lichaam worden behandeld, die voor u niet direct een duidelijke relatie hebben met uw klachten zoals bijvoorbeeld organen.

Men moet beseffen dat de fascie overal in ons lichaam aanwezig is en er een indirecte relatie kan bestaan op afstand. Uiteindelijk is het doel altijd gelijk: een ontspannen en vrij beweeglijke fascia bewerkstelligen. Uiteindelijk lijdt dit altijd tot een verbeterde doorbloeding, en normale spiertonus en een ontspannen gevoel.